Ana sayfa Genel Söylesenize Hangimiz Engelliyiz ?

Söylesenize Hangimiz Engelliyiz ?

78
0
PAYLAŞ

Öncelikle Merhaba arkadaşlar sizlere gönlü güzel bir arkadaşımı ve onun dünya tatlısı kardeşinden bahsedeceğim.

Bazılarımız dışarda böylesine insanları gördüğümüz zaman acıyacak gözlerle bakıyoruz ya da gidip yardım etmeye çalışıyoruz. Ama hata yapıyoruz. Onların sizin acıyan gözlerle bakmanıza ihtiyacı yok. Gülün onlarla muhabbet edin onları sevin. Çünkü onların gözlerinin içi gülüyor. Siz o gözlerle baktığınızda ise yürekleri parçalanıyor.

Arkadaşımızın bu mükemmel kardeşi için yazdığı bir yazıyı sizlerle paylaşacağım. Daha sonrasında eğlenceli dünyalarına sizleri konuk edecekler.

En küçük kardeşim “Engelli” ve 15 yaşında. onu bu yaşa getirene kadar haliyle birçok rehabalitasyon merkezleri hastaneler olsun derken bir sürü insan tanıdım. Haliyle kaleme dökebildiklerim bu kadar oldu.
Üşenmeden okumanız ve Beğenmeniz Dileğiyle..

Bizlere göre bazı eksikliklerle gelmiş olabilirler dünyaya. Özürlü diyoruz ya onlara neydi özür hiç düşündünüz mü? Göremeyen o badem gibi gözler mi? Duyamayan kulaklar mı? Yoksa sadece normalden biraz daha zayıf o cılız eller ve ayaklar mıydı? Sen özürlü değilsin. Asıl özür seni göremeyen gözlerimiz duyamayan kulaklarımız sana koşmayan ayaklarımız uzanmayan kollarımız. Evet kimse bize dışardan bakınca özürlü demez. Oysa bir sürü sağlam insan var özürlü olan.
Biz engelli birini görünce sadece acırız. Ama bizden beklenen anlamak anlaşılmaktır. Bakma, acır gözlerle bakma onlara. Darılırlar. Anlamaya çalış acımak yerine.
Karanlıktan korkarız birçoğumuz. Hiçbir şey göremediğimizi bir düşünsenize. Ekmeği, suyu, çiçekleri, denizi ,anne, babanın tüm sevdiklerinin yüzünü bir göremediğini düşün. Düşünemeyiz çünkü acımak daha kolay gelir bize. Halimize şükür eder susarız. Susma. Bu bir özürdür. Sen gördüğün dünyayı göstermeye çalış onlara. Ama senin gücün asla yetmez onların elleriyle gördüğü dünyayı görmeye. Belki gözleri yok ama gönül gözleri hep tok. Sende gönül gözünü aç öyle bak onlara.
Hepimizi sapasağlam, muhtaç olmadan ayakta kalma çabası sarmışken yürüyemediğinizi bir düşünsenize? Mağaza mağaza dolaşıp ayakkabı seçmenin tatlı heyecanı yerine tekerlekli sandalye almanın burukluğunu hissedin. Evet belki yanımıza gelemiyorlar koşup boynumuza sarılamıyolar ama gözleri hep üzerimizde. Yetmez mi? O kocaman yüreklerinin sıcaklığı vurmaz mı yüzlerine? O zaman sen koş onlara, sarıl boyunlarına ellerini tut.
Çoğu zaman kaptırırız kendimizi şarkılara. Dinler eşlik ederiz. Hiç düşündünüz mü duyamadığınızı söyleyemediğinizi şarkıların yok olduğunu? Hangi işaret anlatabilir en sevdiğiniz şarkıyı? Neler konuşuyoruz karşılarında. En güzel sevgi sözcüklerini sarf ediyoruz boğazımız düğümlene düğümlene. Bizi duyamazlar biliyoruz. Üstelik cevapta veremezler. Ama hissederler sesimizdeki titreşimi. Peki biz duyuyoruz da ne oluyor? Duymamazlıktan görmemezlikten gelmiyor muyuz çoğu zaman. Onlar kadar duyamayız yaşamayı. Hissedipte anlatamamaları onların şuçu değil. Gözlerine bakıp durma ne söylediğini hisset. Dönse dili durur mu öyle? Sen sakın susma daha çok konuş onlarla daha çok şarkılar söyle kitaplar oku onlara. Sen sessizliğe gömülürsen onlar hiç konuşamaz.
Özgürlük bir insanın elleriyle değil, kalbinde ki değerler ile yazılır. Bizim gördüğümüz halde bir türlü içine sığamadımız gökyünüzü onlar küçücük yüreklerine sığdırıyor. Onlar ne resimler çiziyor görmeden, onların koşup yürüdükleri uzaklıklara koşabilir miyiz? Belki etrafımızda ki insanlardan farklı olabilir yüzleri ama yinede en güzel onlar gelmez mi gözümüze? Onlar paraya değil sevgiye muhtaç. Elleri kolları güçsüz olabilir ama sende onlara el, kol olabilirsin unutma. Hem bugünün sağlıklı insanı yarının engelli adayı değil midir? Onlara yardımcı olmak istiyorsan acıma yardım et. Bedeni sağlam ruhu engelli insana acı. Bir daha bakın Engelli dediğiniz insanlara. En güzel onlar anlatmıyor mu karşılıksız sevgiyi? Yaşama sevinci en çok onların gözlerinde yok mu? Onları anlayarak baktığımızda çoğu zaman kalbimize dokunan bir bakış bir gülümseme değilmidir? Şimdi bir daha düşünün. Eğer bu eşsiz sevgi kalbinize hala dokunmadıysa söyleyin.

Kim Özürlü?

KÜBRA EYLÜL İLAN

İşte size o mükemmel insan Kübra Eylül İlan ve muhteşem ailesi.

Engelli kardeşinin onu sevdiği anlar
Engelli kardeşimizin doğum günü
Kardeşimiz gezmeye çıkarken güzel bir kare
Onun yüzü hep gülümser

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu güzel kardeşimizin ailesi onun doğum gününü asla unutmazlar. Sizde sevdiklerinizin doğum günlerini asla unutmuyorsunuz…

Evet söylemiştim bu kardeşimizin muhteşem bir ailesi var. 

Onların sadece sizin sevginize ihtiyacı var. Sevgi herşeyin başıdır bunu asla unutmayalım arkadaşlar.

Kübra’nın kardeşi ile dans ettiği o güzel anları izleyelim şimdide.

Şimdi söylesenize hangimiz Engelli değiliz ? Kimi bedensel kimi zihinsel…

Abone Olmak İstermisiniz ?
Abone OL

BİR CEVAP BIRAK